Pracodawca nie może zmusić pracownika do szczepienia

W związku z nasilającą się propagandą związaną ze szczepieniami, wiele kancelarii prawnych informuje o fakcie, że pracodawca nie może zmusić pracownika do szczepienia się. Kancelaria Lega Artis w ogólnodostępnej poradzie prawnej informuje, że szczepienie się (lub nie) jest wyłącznie naszą prywatną sprawą.

Stronę Lega Artis z wpisem znajdziemy tutaj: https://legaartis.pl

Po dokonaniu nowelizacji ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych, u jaką rząd znowelizował ustawą z dnia 28 października 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z przeciwdziałaniem sytuacjom kryzysowym związanym z wystąpieniem COVID – 19 Dz. U. 2020 Poz. 2112) nie da się nie zauważyć, iż wśród wielu nowych przepisów wprowadzono między innymi zmiany pozwalające Radzie Ministrów nałożyć w drodze rozporządzenia obowiązek stosowania „określonych środków profilaktycznych i zabiegów.”

Naszym zdaniem, jeśli posiadacie Państwo taką sytuację gdzie pracodawca zmusza Was lub będzie to czynił za kilka dni z uwagi na to, że ta pseudo szczepionko dopuszczona warunkowo do użytkowania jest już w Polsce jest niezgodne z prawem.

W tym miejscu należy powołać się na Konstytucję, a konkretnie artykułu 32. Zgodnie z nim „wszyscy są wobec prawa równi”, a także „nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny” oraz Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka – jej art., 8 który posiada brzmienie:

[Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego]

Każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, swojego mieszkania i swojej korespondencji.

Niedopuszczalna jest ingerencja kogokolwiek w korzystaniu z tego prawa przez nas, z wyjątkiem przypadków przewidzianych przez ustawę i koniecznych w demokratycznym społeczeństwie z uwagi na bezpieczeństwo państwowe, bezpieczeństwo publiczne lub dobrobyt gospodarczy kraju, ochronę porządku i zapobieganie przestępstwom, ochronę zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób.

Zatem jak wynika z powyższego pracodawca nie ma prawa wg. naszej oceny jest działania gdyż jest ono niezgodnie z prawem, jakie obowiązuje na terenie RP i jego działania stanowią uzasadnioną podstawę do tego, aby stwierdzić, iż działanie to stanowi uzasadniona podstawę do złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez jego osobę z art. 119 k.k., 191 k.k., 207 § 1 k.k., 218 k.k. a w niektórych przypadkach jeszcze 231 k.k.

Podkreślić należy w tym miejscu, iż gdyby na tej podstawie próbowano wprowadzić w Państwa firmach na polecenie (NIE)rządu Kaczyńskiego i spółki obowiązek szczepienia na COVID – 19 byłby on sprzeczny z prawami pacjenta w szczególności zapisanymi art. 16 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta Dz.U. 2009 Nr 52, poz. 417 tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 849 którego brzmienia jest następujące:

[Prawo pacjenta do wyrażenia zgody na świadczenia]

Pacjent ma prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub odmowy takiej zgody, po uzyskaniu informacji w zakresie określonym w art. 9 tj.: Informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu, w zakresie udzielanych przez tę osobę świadczeń zdrowotnych oraz zgodnie z posiadanymi przez nią uprawnieniami.

Nie można w tym miejscu jeszcze nie powołać się na to, iż przymus do szczepienia, jaki mogą wprowadzać pracodawcy byłoby również sprzeczny z ustawą o zawodzie lekarza oraz Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka – jej art., 8 który posiada brzmienie:

[Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego]

1. Każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, swojego mieszkania i swojej korespondencji.

2. Niedopuszczalna jest ingerencja władzy publicznej w korzystanie z tego prawa, z wyjątkiem przypadków przewidzianych przez ustawę i koniecznych w demokratycznym społeczeństwie z uwagi na bezpieczeństwo państwowe, bezpieczeństwo publiczne lub dobrobyt gospodarczy kraju, ochronę porządku i zapobieganie przestępstwom, ochronę zdrowia i moralności lub ochronę praw i wolności innych osób.

oraz treścią art. 32 § 1 [Obowiązek uzyskania zgody pacjenta na badanie lub inne świadczenia zdrowotne] ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, który jednoznacznie wskazuje, iż lekarz może prowadzić badanie (…) po wyrażeniu zgody przez pacjenta.

W tym miejscu nie sposób przytoczyć i powołać się również na treść art. 39 Konstytucji RP [Zasada wolności od eksperymentów] Nikt nie może być poddany eksperymentom naukowym, w tym medycznym, bez dobrowolnie wyrażonej zgody.

Przypomnieć w tym miejscu należy o tym, że pracodawca, co wynika z art. 221 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy – dalej k.p. nie może żądać od pracownika podania informacji o stanie jego zdrowia, chyba, że informacje te są niezbędne w celu skorzystania przez pracownika ze szczególnych uprawnień prawa pracy (por. wyrok SN z dnia 5 sierpnia 2008 r., I PK 37/08). Szczególny wyjątek od obowiązku zachowania tajemnicy o stanie zdrowia pracownika wskazuje przepis art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa – dalej u.ś.c.m., gdzie sankcjonuje się umieszczenie na zaświadczeniu lekarskim informacji o rodzaju określonych chorób lub przyczyn niezdolności do pracy. Ustawodawca reguluje w ten sposób zasady umieszczania na zaświadczeniu tzw. kodów literowych, od A do E.

Jak widać z przepisów wynika, iż nikt nie może przymusem zmusić nas do poddania się szczepieniu wg. nas na dodatek eksperymentalną szczepioną, jaka powstałą w ekspresowym terminie i nadal jest w fazie testów i oceny ryzyka gdyż nie są znane jej skutki uboczne.

Biorąc powyższe pod uwagę należy, zatem przyjąć, że w trakcie rozmowy określone pytania zadane przez osobę prowadzącą nie mogą w żaden sposób naruszać sfery, która jest sferą osobistą. Tym samym nie można zadawać pytań o przyczynę zwolnienia lekarskiego. Prawo do tajemnicy w tym zakresie nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Zwalnia z tego obowiązku zgoda samego pracownika. Brak jednak akceptacji na podejmowanie rozmowy w tym obszarze nie może mieć negatywnego wpływu na zatrudnienie pracownika.

Dodajmy, że Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 18 grudnia 2002 r., I PK 44/02, OSNP 2004 nr 12, poz. 209; wskazał, iż “aktualnym orzeczeniem lekarskim w rozumieniu art. 229 § 4 k.p. jest orzeczenie stwierdzające stan zdrowia pracownika w dacie, w której ma być dopuszczony do pracy. Zachowuje ono aktualność w okresie w nim wymienionym, jednak staje się nieaktualne w przypadku wystąpienia w tym okresie zdarzeń, które mogą wskazywać na zmianę stanu zdrowia pracownika.”

Już na samym końcu niewątpliwie należy się również w tym miejscu przywołać do obrony przed tym bezprawiem:

Art. 32. Zasada równości obywatela wobec prawa

1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Na tej podstawie uznać należy, zmuszanie pracowników przez pracodawców do szczepienia pod rygorem wyciągania daleko idących kar za nie wykonanie polecenia służbowego w zakresie zastosowania przymusu szczepienia wraz z zapowiadanymi już niejednokrotnie zwolnieniami z pracy będzie łamaniem prawa, jakiego nie wolno Państwu lekceważyć.

Zatem w przypadku pokamienienia się tego problemu nie należy tego bagatelizować i czekać na to, co się stanie, bo może to ucichnie a zawsze reagować na takie zachowanie zajmując pisemne stanowisko i przedkładając je pracodawcy taka, aby nie dochodziło do tego, iż pracodawca będzie posiadał podstawę do obrony, jaka wynika z tzw. zasady cichego milczenia, jaka będzie zapewne próbował wykorzystać w przypadku, gdy będziecie Państwo zmuszeni do dochodzenia swoich praw przed Sądem.

Przypominamy, o naszej akcji bezpłatnych porad prawnych z zakresu problemów z COVID.

Jeśli potrzebujesz pomocy napisz do nas na adres @: kontakt@legaartis.pl lub zadzwoń: 22 266 86 18 lub 579-636-527

Informujemy, iż porada prawna i materiały pomocnicze zawierające interpretację prawną w zakresie rozporządzeń wysyłamy każdemu klientowi bezpłatnie. Na Państwa zlecenie, które nie wchodzi w zakres porady pro bono możemy podjąć się przygotowania indywidualnych pism takich jak: odwołania od decyzji, sprzeciwów od wyroków nakazowych, wniosków o uchylenie mandatu, zawiadomień do organów ścigania, pism do pracodawcy w związku z bezprawnym przymuszaniem do zasłaniania ust i nosa w zakładach pracy.

Komentarze

komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *